Heil og sæl.
"Ég kynntist hómópatíu fyrst árið 1996 á Ítalíu. Ég hafði verið lasin, með blöðrubólgu og hita og pissaði blóði. Ég var látin á fúkkalyf og send heim. Einn daginn vakna ég með útbrot um allan líkama og átti í öndunarerfiðleikum, komin með asma. Ég varð það slæm suma daga af upphleyptum útbrotum að ég komst varla í föt. Ég byrjaði að taka Zirtek og Claritin við þessu nýja ofnæmi mínu. Eftir margra mánaða vesen og 5 ofnæmislæknum síðar sem allir komu með ráð sem ekki löguðu ástandið heldur héldu því niðri endaði ég niðurbrotin hjá hómópata.
Þetta var magnað, erfitt en magnað. Í 2-3 ár fylgdi ég prógramminu. Innúðapúst, kláðastillandi lyf og ekki síst slævandi töflur hafa ekki farið inn fyrir mínar varir síðan. Prógrammið gekk út á það að ég tók remedíur, mikið fyrst og svo sífellt minna og var á mjög ströngu mataræði. Í byrjun var ekki mikið sem mér fannst ég mega borða, enda var markmiðið að finna út hvað gerði mér illt og hvað var í lagi, auk þess sem í gang fór mikil hreinsun. Hómópati þessi taldi mig með mjólkuróþol og vildi að ég tæki út allar mjólkurvörur, allt sem var með mjólk í og líka nautakjöt. Allur sykur nema ávaxtasykur var bannaður, ger, unnar matvörur og dósamatur svo eitthvað sé nefnt.
Í dag get ég borðað allt; sykur, ger, mjólkurvörur osfrv. en passa mig að ofgera ekki.
Ég mæli með því að leita til hómópata, reynsla mín er góð, líka fyrir barnið mitt."
Barbara Kristjánsdóttir.