Flökkuvörtur
Dramatísk lækning við flökkuvörtum
Fimm ára dóttir mín smitaðist af svokölluðum flökkuvörtum fyrir nokkrum mánuðum. Fyrst voru þetta örfáar fremur smáar vörtur á stangli en fljótlega stækkuðu þær og þeim fjölgaði verulega. Þær voru víða um búkinn en þó langóþægilegastar á kvið, innanlæris, á lífbeini og í handarkrikum.
Þegar þetta var orðið verulega óþægilegt fór ég með hana til heimilislæknisins sem greindi þetta sem flökkuvörtur sem er algengur sjúkdómur og gengur yfirleitt yfir á 12-18 mánuðum. Hann ákvað þó að freista þess að kroppa í stærstu vörturnar með einhverjum efnum í þeirri von að þær visnuðu fyrr, því þær voru barninu til mikils ama. Árangur þeirrar aðgerðar varð sá að sár mynduðust - en það var einmitt tilgangurinn - en þau greru illa og í miðju sárinu sat grjótharður vörtunabbinn. Ígerð kom í sum sárin, sérstaklega þau sem voru undir höndunum.
Þá fór ég með barnið til húðsérfræðings sem staðfesti sjúkdóminn og sagði að hennar tilfelli væri óvenju slæmt.Vegna fjölda vartanna ákvað læknirinn að pensla þær stærstu með efni til að fjarlægja þær á svipaðan hátt og heimilislæknirinn. Útkoman varð sú sama; sárin urðu mjög aum, enginn fékk að snerta þau og því var erfitt að meðhönda þau með viðeigandi hætti.
Þrátt fyrir þessar meðferðir bættist sífellt við vörturnar með tilheyrandi óþægindum fyrir barnið. Þá voru af þeim veruleg lýti.
Svona gekk í u.þ.b. 6 mánuði.
Þá ákvað ég að leita til Jónu Ágústu hómópata til að reyna óhefðbundnari lækningaaðferð, því ég treysti barninu ekki í meiri penslunarmeðferðir. Jóna Ágústa skoðaði barnið, spurði um annað líkamsástand og fyrri sjúkdómssögu og ákvað í framhaldinu að gefa henni remedíur við vörtunum.
Remedíurnar vöktu nokkru lukku hjá þeirri stuttu og hún tók þær með mikilli ánægju svo sem Jóna Ágústa hafði lagt fyrir.
Sýnilegur árangur varð á einni viku og eftir u.þ.b. þriggja vikna meðferð með remedíum voru allar vörtur visnaðar. Þær stærstu visnuðu og duttu af án þess að sár mynduðust en þær smærri hurfu hreinlega án þess að skila nokkur ör eftir. Stærstu vörturnar - og sérstaklega þær sem meðhöndlaðar voru með efnum - skildu eftir sig ör eða brúna bletti, sem vonandi hverfa með tímanum. Þær sem ekkert var átt með efnum hurfu eftir remedíumeðferðina án þess að skilja nokkur lýti eftir sig.
Fyrir hönd dóttur minnar langar að þakka Jónu Ágústu fyrir þessa áhrifaríku, skjótu og sársaukalausu lækningu.
Guðlaug Sigurðardóttir