Hómópatía við barnaastma
Sonur minn ( Emil Darri ) sem er að verða tveggja ára gamall greindist með barnaastma fyrir eins árs afmælisdaginn sinn. Þegar hann var slæmur pústuðum við hann samkvæmt læknisráði bæði með sterapústi og ventolínpústi en ekkert þess á milli.
Síðan í haust var drengurinn okkar orðinn það slæmur að barnalæknirinn okkar vildi að hann væri stanslaust á báðum pústunum ( 2 púst tvisvar á dag af sitt hvorri gerðinni ) og þar að auki bætti hann við slímminnkandi töflum sem Emil átti að taka á hverjum degi.
Hann var misslæmur en eftir síðustu áramót var ástandi orðið þannig að hann var síhóstandi alla daga og allar nætur og var astminn farinn að hafa veruleg áhrif á hans daglega líf. Emil var hættur að geta hlaupið, því eftir smá hlaup fékk hann hóstakast sem endaði oftar en ekki með slímuppgangi.
Ef það kólnaði aðeins í veðri þá byrjaði ballið af fullum krafti og þetta voru orðnar svefnlausar nætur út í eitt og aumingja drengurinn okkar síhóstandi með tilheyrandi óhugnarlegum astmahljóðum í öndunarfærunum.
Ég fékk svo endanlega nóg og ákvað að leita annarra leiða núna í janúar. Þá var ástandið orðið það slæmt að ég hafði farið með hann þrisvar sinnum á barnaspítalann á þremur vikum og í öll skiptin fékk hann "friðarpípu" sem er ventolín í gufuformi til að hjálpa honum að anda og svo fengum við 3 daga sterkan steraskammt með heim til að gefa honum. Þá vorum við búin að vera að pústa hann og hafa hann á fyrrgreindum töflum í 5 mánuði.
Ég man ekki nákvæmlega hvenær það var en á þessu tímabili uppgötvaði ég einn daginn hvað drengurinn minn væri breyttur. Hann var skapstyggur, tók rosaleg frekjuköst og hann bara einfaldlega gat ekki verið kyrr. Mér fannst oft eins og honum liði ílla í eigin skinni og ég var farin að kvíða því að fara með hann í heimsóknir því hann var bara í sannleika sagt orðinn rosalega erfiður. Það var þá sem ég ákvað að prufa eitthvað annað í stöðunni og fyrir valinu var Jóna Ágústa hómóphati.
Ef ég á að vera alveg hreinskilin þá hafði ég ekki mikla trú á þessum remedíum sem hún var að segja mér frá, en ég vildi prófa allt enda fannst mér þetta ekki geta verið svona lengur. Jóna sá strax hvernig drengnum mínum leið og sendi mig heim með 5 tegundir af remedíum sem áttu að hjálpa honum. Og áður en ég held lengra þá var Emil nýbúinn á þriðja sterka steraskammtinum sínum og hafði aldrei verið jafn slæmur ( bæði hvað varðaði astmann og skapið ). Ég veit að þetta er eins og lygasaga en eftir 3 daga var drengurinn minn hættur að hósta.
Eftir 5 daga var hann orðinn það góður að ég treysti mér til að hætta með pústið. Og eftir ca 10 daga tók ég eftir því að hann var búinn að hamast og hoppa og hlaupa um alla íbúðina með stóru systur sinni og hann hóstaði ekki 1 sinni. Svo ég tali ekki um breytinguna á honum, hann var allur miklu rólegri og viðráðanlegri. Það var í alvöru talað eins og það hefði komið ósýnileg hönd og tekið astmann frá honum. Mér líður eins og ég hafi orðið vitni að kraftaverki og í sannleika sagt er ég alltaf að bíða eftir einhverju bakslagi því þetta er of gott til að vera satt í mínum huga.
Núna er hann búinn að vera í prógrammi hjá Jónu í um 6 vikur og hann er alveg lyfjalaus ( ég hætti með hann á töflunum í síðustu viku ).
Mér fannst ég verða að deila þessari sögu með ykkur og ég hvet alla foreldra astmasjúkra barna að prufa þessa leið - þó þeir séu skeptískir eins og ég í byrjun. Maður verður stundum að hugsa út fyrir kassann og gera það sem hjartað segir manni.
Ég veit að sterar geta hjálpað en í okkar tilfelli var öll þessi mikla steranotkun ekki að gera neitt fyrir drenginn okkar ( allavega ekkert gott ). Við sáum heilsu hans hraka með hverjum mánuðnum sama hvað gert var og vorum við orðin verulega áhyggjufull því astmi er ekki "bara" astmi. Þetta er sjúkdómur sem er í öndunarfærum okkar og ef við náum ekki að anda þá er öllum ljóst að alvarlegir hlutir geta gerst. Við foreldrar Emils Darra erum himinlifandi og trúum varla þessum frábæru framförum.
Við þökkum Jónu Ágústu af öllu okkar hjarta fyrir að hjálpa okkur og koma drengnum okkar til betri heilsu.
Ástarþakkir :-)
Edda og Lalli og auðvitað Emil Darri