Mánadís Heilsuhandarinnar er fallin frá í blóma lífsins.
Bylgja Matthíasdóttir var sérstök manneskja, skemmtilegur vinur og fagmaður fram í fingurgóma. Hún lét sér annt um allt sem viðkemur hómópatíu og öðrum heildrænum meðferðum og var óþreytandi í leit að þeim stóra sannleik sem hún taldi að gagnaðist manneskjunni best. Hún sýndi Heilsuhöndinni mikinn áhuga og stuðning frá upphafi og var alltaf boðin og búin til þess að leggja sitt af mörkum, beðin sem óbeðin. Hún hafði sérstakan áhuga á tunglinu og fræðum því tengdu og ritaði um það efni á heimasíðu Heilsuhandarinnar. Nú þegar leiðir skilja þakka ég Bylgju Matthíasdóttur fyrir hennar framlag með vísan til þess sem sagt er í Njálu um að gjafir séu góðar en vináttan meira verð.
Mánadýrðin glitrar
á safírbláum sundum,
sunnanþeyrinn andar
í birkiskógarlundum,
heyrist þaðan ómur
af silfurskærum söng -
Síðan kemur nóttin
svo tunglskinsbjört og löng ....
(Jón frá Ljárskógum)
Jóna Ágústa Ragnheiðardóttir.