Remedían Aconite
Fyrsta remedían sem er kynnt heitir Aconite (Aconitum napellus). Hún er mest notuð sem fyrsta remedía í atburðum sem gerast skyndilega og sérstaklega ef þeim fylgir panik, skelfing, dauðaótti, eirðarleysi.
Aconite er eins og stormur, sem gengur skyndilega yfir. Litla barnið leikur sér úti í góða veðrinu en allt í einu lækkar hitastigið, barnið er önnum kafið við að leika sér, tekur ekki eftir því að það hefur kólnað fyrr en eftir tvo tíma að það er allt í einu að drepast úr kulda. Fer í rúmið og byrjar að titra og skjálfa, hrætt, ofboðslega eirðarlaust, hár hiti, þurr hás geltandi hósti, gerist af miklum krafti. Það sem er augljóst varðandi Aconite er þetta mikla eirðarleysi, þessi mikli ótti, hár hiti, erfitt að anda. Svo kraftmiklir og svo ofboðslegir verkir. Líður betur í kulda, að verða kalt, í raka. Líkaminn er þurr og heitur, líður ver í þurrk. Það sem sérstaklega einkennir Aconite er að fólk vill hafa raka. Fæstir vilja hafa raka nema orkumikið fólk sem þolir ekki mikinn hita, vill fremur rakann. Aconite-persónan er sterk, verður sjaldan veik, en ef hún verður það, verður hún mjög hrædd við veikindin. Þjáist, er að deyja. Þetta var ágætt líf, dregur niður gardínurnar, en nú er það búið og ég kveð sáttur! Týpísk Aconite manneskja.