Óhefðbundnar meðferðir
Enginn vafi er á því að fólk hefur áhuga á óhefðbundnum meðferðum. Nýleg skoðanakönnun á vegum BBC leiddi í ljós að fimmti hver breti kaus að nota þær. Fjöldi fólks leitar sér hjálpar út fyrir heilbrigðiskerfið og notar jöfnum höndum óhefðbundnar meðferðir og hefðbundnar og áframhaldandi eftirspurn gefur til kynna að fólk sé ánægt með árangurinn. Allt er þetta gott og blessað. En ef þessar meðferðir gera gagn ættu þær að standa öllum til boða, ekki aðeins þeim sem hafa efni á þeim. Þessi sókn í óhefðbundnar meðferðir kemur ekki eingöngu frá sjúklingum, heldur líka starfsfólki heilbrigðiskerfisins. Rannsókn á vegum Birmingham-háskóla 1998 leiddi í ljós að u.þ.b. helmingur heimilislækna, sem tók þátt í könnuninni, vísaði sjúklingum sínum á óhefðbundna meðferð. Annað hvort lögðu þeir sjálfir stund á slíkt eða vísuðu sjúklingum sínum til óhefðbundinna meðferðaraðila.
Síðan segir prinsinn frá samkeppni á vegum Stofnunarinnar til eflingar samvinnu í heilsumeðferðum sem hafi bent til þess að slíkt samstarf sé útbreiddara en ætla mætti.
Þáttakan kom á óvart; 81 starfshópur sótti um að vera með, en það skilyrði var sett að a.m.k. einn læknir væri í hverjum hópi. Það kom á óvart að meirihluti hópanna starfaði innan opinbera heilbrigðiskerfisins.
Hómópatar, osteópatar, viðbragðsfræðingar, nálastungufólk, tai chi meðferðaraðilar, listameðferðaraðilar, kírópraktorar, grasalæknar og ilmoliufræðingar; allir Þessir meðferðaraðilar störfuðu með fólki úr heilbrigðiskerfinu í sjúkrahúsum, á barnadeildum, fæðingardeildum og utan sjúkrahúsanna í almennu heilsugæslustarfi með heimilislæknum og á heilsugæslustöðvum víðs vegar um landið. Þetta sýnir að samstarf tveggja ólíkra meðferða til hagsbóta fyrir sjúklinginn er ekki aðeins möguleg heldur hefur líka sín áhrif.
Sigurvegarar í samkeppninni var starfshópar á krabbameinsdeildum Charing Cross- og Hammersmithspítalans, en þeim var talið til tekna hversu vel tókst til með þátt óhefðbundnu meðferðanna í starfi deildanna; nuddara, viðbragðsfræðinga, ilmolíufræðinga, slökunarfræðinga og listameðferðaraðila.
Rannsóknir gáfu til kynna að óhefðbundnu meðferðirnar hefðu dregið úr lyfjanotkun þeirra sjúklinga sem voru í geislameðferð.
Starfshópurinn sem næst kom var frá heilsugæslustöðinni í Glastonbury og verkefni hans var að setja saman forvarnamódel sem hægt væri að endurtaka annars staðar í heilbrigðiskerfinu. Sjúklingum er boðið upp á nálastungur, grasalækningar, hómópatíu, nudd og þjónustu kírópraktors á sama hátt og þeim standa til boða hefðbundnar meðferðir.
Prinsinn segir ljóst að enn séu mörg ljón í veginum fyrir farsælu samstarfi og því verði meðferðaraðilar beggja vegna borðsins að slá af og sýna samstarfsvilja. Það sem skipti máli sé að samstarf gagnist sjúklingum. Óhefðbundnar meðferðir hjálp fólki til að takast á við félagsleg og andleg vandamál og sérstaklega losi þær fólk með vöðvavanda við mikinn sársauka.
Hann bendir á að heilsugæslustöðin í Glastonbury starfi innan opinberrar heilbrigðisþjónustu, en til þess að nota óhefðbundnu meðferðirnar er nýtt fjármagn úr sérstökum sjóði til bjóða þær við svipuðu verði og hefðbundnar meðferðir eða ókeypis, ef þörf krefur. Þótt óhefðbundnu meðferðirnar séu í sumum tilvikum dýrari, þá mæti sjúklingar því oft með að draga úr notkun á hefðbundnum meðferðum eins og ferðum til heimilislækna, röntgenmyndatökum og rannsóknum. Þetta eru gífurlega mikilvægar upplýsingar fyrir þá sem vilja að opinbera heilbrigðisþjónustan bjóði upp á fjölbreyttari meðferðir fyrir fleira fólk. Óhefðbundnu meðferðirnar bjóða líka upp á að fólk taki sjálft ábyrgð á heilsu sinni og einmitt það á eflaust sinn þátt í vaxandi vinsældum þeirra.
Eitt af því sem prinsinn vekur athygli á, er að starfshópur við Charlotte og Chelseaspítalann sýndi fram á að með því að kenna mæðrum með fæðingarþunglyndi að nudda börn sín styrktust böndin þeirra í millum og létti á þunglyndinu. Sé litið til þess að 10% af þeim 70 þúsund konum sem verða mæður ár hvert í Bretlandi finna til fæðingarþunglyndis, er ljóst að um víðtækan vanda er að ræða, sem hefur sín áhrif á börnin, sem koma síðar meir fram í hegðunarvanda og skertri færni.
Þau dæmi sem hér hafa verið rakin segir prinsinn sýna ótvírætt kosti þess að beita samvinnu hefðbundinna og óhefðbundinna meðferða innan heilbrigðiskerfisins. Þær síðartöldu eru hvorki jaðarfyrirbrigði né skottulækningar, heldur fullgildir valkostir bæði fyrir sjúklinga og þá sem með fjármagnið fara.
Orð eru til alls fyrst og þar sem upplýsingarnar eiga ekki alltaf auðvelt með að berast hefur Stofnunin fyrir samstarf hefðbundinna og óhefðbundinna meðferða komið á fót upplýsingabanka og rannsóknaaðstöðu fyrir þá heilbrigðisstarfsmenn sem vilja leggja samstarfi meðferðanna lið.
Þetta er ekki spurning um að brjóta sér leið um ókannaðar slóðir segir Karl Bretaprins. Leiðin hefur verið vörðuð og ávinningarnir blasa við. Allt sem til þarf er hugrekki og slatti af ímyndunarafli.