Heilsufrelsi
Fólk er að vakna til meðvitundar um náttúrulegar aðferðir við heilsuvernd og því er eðlilegt að það hafi val - heilsufrelsi. Það er ósk mín að nú og um alla framtíð að fólk geti valið sér lækningaaðferðir sem það telur henta sér best. Í apríl í ár verður reglugerðin samþykkt sem um er rætt hér fyrir neðan - og því seinustu forvöð að almenningur geri sér grein fyrir hvað Codex er og t.d. hvaða stjórnmálamenn styðja það og samþykkja reglugerðina. Ekki mun ég kjósa slíkan stjórnmálamann eða stjórnmálaflokk. Hér fyrir neðan er fjallað um þetta mál:
Heilsufrelsi var stofnað árið 1997 af áhugafólki um málefnið sem stóð m.a. fyrir málþingi um óhefðbundnar lækningar og krabbamein í september og október 1997. Þar héldu m.a. erindi Einar Þorsteinn Ásgeirsson, Hallgrímur Magnússon læknir, Sigrún Ólsen, Guðný Guðmundsdóttir í Grænu línunni, Ævar Jóhannesson og Selma Júlíusdóttir og lék mér forvitni á að vita hvað hefði orðið um þennan hóp. Ég hitti Einar Þorstein fyrir 2 árum og fræddist um margt hjá honum en hann gaf út bókina Lífsspursmál fyrir alllöngu síðan. Einar Þorsteinn er mörgum kunnur fyrir skrif sín í Morgunblaðið fyrir áratug síðan eða svo en hann hefur lagt stórt lóð á vogarskálina í að tala fyrir heilsufrelsi. Neðangreint er tekið með hans leyfi úr grein hans Vítamín og vísindi í Mbl. 2.7.1997.
Fyrir u.þ.b. 13-14 árum kom fram ný reglugerð frá Sameinuðu þjóðunum eða Codex Alimentarius- nefndinni á vegum þeirra, en sú reglugerð var undirrituð á á vormánuðum óséð af Alþingi með GATT samningnum því kynna átti hana fyrir þjóðinni um haustið sama ár. Reglugerðin fjallar um að takmarka enn meir aðgengi að vítamínum og öðrum fæðubótarefnum meira en þá þegar var orðið og gera þau dýrari. Þá var það Bandaríska "þjóðarráðið" NCAHF sem hafði það hlutverk að uppræta endanlega og með ölum ráðum löglegum eða ólöglegum, allt það sem nú kallast óhefðbundnar lækningar. Sem sé hrein hagsmunagæsla fyrir lyfjarisana.
"NCAHF-"þjóðarráðið" vann þá þegar ötullega að því að neyða almenning til þess að kaupa fæðubótarefni og vítamín í gegnum lyfseðil eða þá eingöngu lyf í stað þeirra. Rétt eins og nú er hér í framkvæmd á Íslandi með melatonin, sem er náttúruefni t.d. framleidd í heila hvers manns og því ekki einkaleyfishæft en er sem sagt orðið að lyfi hérlendis hvaða lögleg reglugerð sem er svo sem á bak við það. Það efni er því 11 sinnum dýrara hér en t.d. í Bandaríkjunum. En eins og kunnugt er, eru öll lyf einkaleyfishæf eingöngu vegna kostnaðar við þróun þeirra og slíkt á því ekki við um náttúruleg efni.
Árið 1984 fór NCAHF-"þjóðarráðið" síðan inní samtök sem Fæðu- og lyfjaeftirlit Bandaríkjanna, FDA, og Auglýsingaráð lyfjaiðnaðarins, PAC, gerðu samning með sér um að mynda. Sá fólst í því að vinna sameiginlega gegn óhefðbundum lækningum, þar með talin inntaka vítamína og bætiefna, á nýjan hátt. Meðal annars með rakalausum kærum og eftirfarandi málaferlum. Þetta átak er enn í gangi og nefnist: Átak gegn kukli til almenningsheilla og er fjármagnað af FDA og PAC auk lyfjaiðnaðarins. Þessi samtök hafa því í frammi ólöglega undirróðursstarfsemi af ýmsu tagi og þverbrjóta bandarísk lög. En hið opinbera þar í landi sinnir því samt illa. Dómstólarnir þar dæma þó enn fyrirtækjum sem framleiða og selja náttúruleg efni í vil enda hafa þau ekkert brotið af sér. En skaðinn sem málaferlin gera þeim er gífurlegur. Það voru þessir aðilar sem fóru í mál við Herbal Life-fyrirtækið en eins og kunnugt er vann Herbal Life það mál, en nóg um það í bili.
Varðandi vísindalega skoðun á vítamínum sem krossfarinn Magnús Jóhannson skólabróðir minn hamast ævinlega á móti skal þess t.d. getið að bandaríski vísindamaðurinn dr. Roger Williams, sem var lengi forstöðumaður lífefnadeildarinnar við Texasháskóla og fann m.a. upp aðferðina við að framleiða B5 vítamín, er fyrir lifandis löngu búinn að sanna það með rannsóknum sínum að einstaklingar hafa mjög mismunandi mikla þörf fyrir vítamín og steinefni. Munurinn getur verið allt að 20 falt meiri en RDA, eða daglegur meðmæltur skammtur bandarísku Heilbrigðisstofnunarinnar, kveður á um. RDS íslenskra manneldisstofnana er sniðinn að þeim. Willams nefnir þetta: "Lífefnafræðileg sérkenni" einstaklingsins. T.d. eru meltingarlíffæri manna ákaflega mismunandi gerðar. Séu t.d. meltingarvessar mismunandi einstaklinga bornir saman við nef á sama fólki, mætti segja að annar einstaklingur ætti að vera með krækiber sem nefstærð en hinn með melónu í stað þess. Svo mikill er munurinn. Þörfin á vítamínum er einnig mjög mismunandi eftir lífsstíl, streituaðstæðum, tíma ársins o.s.frv. Þetta er vitað og viðurkennt af öllum nema þeim sem enn styðja niðurstöðu bandaríksu læknasamtakanna frá 1926 um að vítamín sé blekking!
Þrátt fyrir þessar vísindalegu niðurstöður hefur lyfjaiðnaðurinn og þeir sem að honum standa eða vilja baða sig í auðsöfnun hans, nú eða trúa blint á lyfin sem allrameinabót að vísu með aukaverkunum(!), hafa ávallt reynt að gera vítamínin tortryggileg í augum almennings. Og sömuleiðis viljað gera þá sem selja vítamín á lágu verði, þ.e. utan apótekanna, að eins konar sakamönnum, sem séu að græða á auðtrúa fólki. Það þarf enginn að velkjast í vafa um það, að hér eru í grunninn viðskiptaleg hagsmunaátök á ferðinni, þó að látið sé líta svo út að vísindi og neytendavernd séu bakgrunnur málsins. Íslenskur almenningur á mun betra skilið en að láta mata sig á einhliða trú víðsfjarri allri vísindaskoðun".
Jóna Ágústa tók saman.