Alli skrifar:

er sú, að fáir hér á Íslandi gera sér grein fyrir þeirri staðreynd að um 80% fólks í heiminum leitar til og hefur náttúrulækna sem heimilislækna, frekar en nýmóðins lækna. Breska konungsfjölskyldan er dæmi um þá sem skipta helst við náttúrulækna/hómópata. Hlutfall þeirra sem heldur kjósa náttúrulækningar hér á landi, er nú líklega ekki mjög hátt á miðað við í öðrum löndum, gæti kannski verið um 25%. Þó eru sífellt fleiri hér á landi sem velja grasalækningar, hómópatíu og svo náttúrulega það sem skiptir ef til vill mestu máli, fæðubótarefni sem forvörn. Í Bandaríkjunum kjósa 78% heldur náttúrulækna. Þar er fólk hrætt við öll þau skelfilegu mistök sem verða inni á spítölum. Margir vilja halda því fram að læknahroka sé um að kenna. http://www.ahf-au.org/death.by.medicine.htm. En vel á minnst, þessir náttúrulæknar sem eru starfandi út um allan heim eru flestir einnig lærðir nýmóðins læknar, en hafa kosið að starfa eftir lögmálum náttúrunnar. 90.000.00 læknar/náttúrulæknar hafa m. a. stofnað með sér heimssamband lækna og vísindamanna, Health Sciences Institute, HSI. Þar er lögð áhersla á að fyrirbyggja sjúkdóma en ekki bíða eftir þeim, eins og við þekkjum svo vel hér heima. Þeir upplýsa almenning reglulega um nýjustu rannsóknir sínar á virkni hinna ýmsu náttúrulegu efna sem geta komið í veg fyrir sjúkdóma, nú eða þá læknað ef skaðinn er skeður. Enda þýðir orðið doktor, fræðari/kennari. Það kostar ekkert að gerast áskrifandi að upplýsingum lækna og vísindamanna út um heim og fylgjast með því nýjasta sem er að gerast í læknavísindum. Lesum við margar greinar frá læknum hér á Íslandi þar sem þeir eru að benda fólki á einfaldar leiðir til að forðast þennan eða hinn sjúkdóminn? Nei. Það er ef til vill vegna þess að læknar hér eru ekki vel að sér í virkni t. d. fæðubótarefna og gera því gjarnan lítið úr virkni þeirra. Það er svo auðvelt að henda því út af borði sem maður ekki þekkir og dæma það bara ónýtt. Í Þýskalandi getur t. d. engin orðið læknir sem ekki hefur náttúrulækningar á hreinu. Ég hef alltaf litið á náttúrulækningar sem hinar sönnu hefðbundnu lækningar, þar sem þær eru þekktar í gegnum árþúsundin og hafa því áunnið sér hefð, á meðan nýmóðins lækningar eru einungis þekktar í rúm 70 ár. Ekki veit ég hvað varð til þess í kringum 1936 þegar nýmóðins lækningarnar komu fram, að þær náðu að vera kallaðar hefðbundnar lækningar. Þetta eru náttúrulega hin verstu öfugmæli. Lyfjafyrirtækin eiga þarna líklega stóran hlut að máli, en þau sjá sér auðvitað hag í að reyna að einoka sjúkdóma og margir telja að um hreina sjúkdómavæðingu sé að ræða í heiminum. Þar á bæjum er eytt hundruðum milljóna í að ófrægja fæðubótaefni, að þau séu gagnslaus, en á hinn bóginn vilja þeir setja þau undir lyfjalög. Er ekki eitthvað bogið við þetta? Til hvers að setja óvirk efni undir lyfjalög? Þessir 90.000.00 læknar sem áður eru nefndir, voru ekki tilbúnir til þess að taka þátt í sjúkdómavæðingunni heldur vinna hörðum höndum gegn þessari þróun og eru duglegir að koma sannleikanum á framfæri við almenning. Mín ósk er auðvitað sú að allir læknar taki höndum saman, hvað sem menn vilja kalla sig, nýmóðins lækna, náttúrulækna, grasalækna eða andlega heilara og stuðli saman að því að halda fólki heilbrigðu með fyrirbyggjandi aðgerðum. Það á auðvitað að vera sama hvaðan gott kemur, ekki satt? Meira seinna.

Með heilsukveðju
Aðalsteinn Bergdal
leikari og lífskúnstner.