Frelsið
Ég ætla að segja þér lítið ævintýri í tilefni dagsins
Einu sinni var lítill fugl. Einhvern veginn lét hann öðrum það eftir að
setja sig í rammgert búr og alltaf þegar hann langaði burt, þá fannst honum
hann ekki komast undan.
Dag einn kom lítill strákur til fuglsins. Af hverju ertu svona dapur, litli
fugl, sagði strákurinn.
Það er af því mig langar svo að vera frjáls, en ég kemst ekki í burtu,
sagði fuglinn og felldi silfurlituð tár.
Af hverju kemstu ekki í burtu? Ertu vængbrotinn?, spurði strákurinn.
Nei, sagði fuglinn. Ég kemst ekki út fyrir rimlunum sem loka mig inni.
Rimlunum? Hvaða rimlum? Ég sé enga rimla, sagði strákurinn.
Sérðu þá ekki, sagði fuglinn. Sérðu ekki alla múrana og rimlana, sem loka
mig inni?
Nei. Það er sko ekkert, sem lokar þig inni. Skelltu bara út vængjunum og
drífðu þig af stað.
Ég get það ekki, sagði fuglinn og grét. Ég flýg bara á rimlana og meiði mig.
Nei, nei, sagði strákurinn. Trúðu mér. Þetta er ekkert mál.
Nei, ég kemst ekki burtu.
Heyrðu, sagði þá strákurinn. Sjáðu. Ég brýt þessa rimla hérna fyrir þig og
þá kemstu út, eins og ekkert sé.
Litli fuglinn leit upp og sá strákinn brjóta með höndunum. Svo ýtti hann
burtu, rétti fram lófann og sagði: Komdu. Nú ert þú frjáls.
Litli fuglinn flaug ofur varlega upp í lófa stráksins. Þá sá hann að
rimlarnir voru horfnir og hann hóf sig til flugs og flaug frjáls með fögrum
söng.
Stundum hendir það, að fuglinum finnst einhver reisa honum rimla. En þá
veit hann, að það er rangt, hann veit að hann er frjáls og getur flogið sem
honum líkar.
Og strákurinn, sem liggur í leti undir vegg og gónir upp í loftið, brosir
hamingjusamur, þegar hann heyrir fuglinn syngja.
Eftir Jónu Ágústu Ragnheiðardóttur.